Ziekte van Kahler

De zeldzame ziekte van Kahler, ook wel multipel myeloom genoemd, is een aandoening waarbij er een kwaadaardige woekering van plasmacellen ontstaat. De ziekte van Kahler is dan ook een vorm van beenmergkanker ofwel botkanker.

Plasmacellen zijn nodig voor de mens, aangezien dit de producten van antistoffen zijn. Deze plasmacellen komen dan ook door het hele lichaam voor. Elke plasmacel maakt één type antistof. Er zijn dus evenveel typen plasmacellen als dat er typen antistoffen zijn. De plasmacellen scheiden de antistoffen uit, waardoor deze in het bloed terechtkomen. Als één soort plasmacellen de overhand neemt, ontstaat er een overschot aan antistof van dat bepaalde type. Dit wordt ook wel een monoclonaal eiwit genoemd. Als een patiënt een overschot heeft van bepaalde M-eiwitten (de monoclonale eiwitten), wordt deze met de ziekte van Kahler gediagnoseerd. Deze ziekte komt voornamelijk voor bij oudere volwassenen, meer dan de helft van de patiënten is bijvoorbeeld ouder dan 65 jaar.

Botontkalking

De ziekte van Kahler vindt plaats in het beenmerg. Alleen de plasmacellen die in het beenmerg actief zijn kunnen de symptomen van deze ziekte veroorzaken. Hoe erg de symptomen van deze ziekte zijn, is echter bij iedere patiënt verschillend. Zo kan het zijn dat de ene patiënt nergens last van heeft, terwijl de andere juist weer een zeer ernstig ziektebeeld vertoont. Botaantasting is één van de meest voorkomende symptomen, en dan voornamelijk in de vorm van botontkalking. Hierdoor neemt het risico op botbreuken ook toe. Soms worden er zelfs patiënten ontdekt waarbij de botten spontaan breken.

Doordat de botten aangetast worden door deze ziekte, is er een grote kans dat er kalk in het bloed terechtkomt. Dit is vaker het geval bij ernstige botontkalking. Een verhoogde hoeveelheid kalk in het bloed kan er voor zorgen dat een patiënt ernstig ziek wordt.

Afbeelding van botontkalkingGelukkig is de ziekte van Kahler gemakkelijk te herkennen. De artst zal een diagnose stellen aan de hand van bloedonderzoek. Er kan dan worden gezien of een M-proteïne aanwezig is. Ook wordt meteen de nierfunctie en de hoeveelheid kalk in het bloed gemeten. Nadat dit onderzoek heeft plaatsgevonden zal er een beenmergonderzoek plaats moeten vinden. Door een stukje beenmerg van de patiënt onder de microscoop te bekijken kan er gekeken worden of het percentage plasmacellen abnormaal hoog is. Bij een gezond persoon zal dit percentage rond de vijf procent liggen, terwijl bij patiënten die de ziekte van Kahler hebben percentages van soms wel 70% gemeten worden. In dat geval zal de aanmaak van normale bloedcellen ook in het gedrang komen.

De behandeling van Kahler

De ziekte van Kahler is redelijk te behandelen, al moet er nog veel onderzoek gedaan worden om de behandeling te verbeteren. Niet iedere patiënt kan de ziekte nu nog overleven. De behandelingen worden echter steeds beter. De behandeling van de ziekte van Kahler zal voornamelijk bestaan uit het verbeteren van de conditie van de patiënt, evenals zorgen voor een goede vochthuishouding. Hierbij kan er soms gebruik gemaakt worden van een infuus. De patiënt mag zo min mogelijk stilliggen, wat inhoudt dat de patiënt immobilisatie (in bed liggen) moet voorkomen.

Daarnaast zal een deel van de behandeling bestaan uit bestraling. Aangezien de ziekte van Kahler veroorzaakt wordt door kwaadaardige plasmacellen is bestraling noodzakelijk voor een goede genezing.